Πώς να εξηγήσεις την πολιτική ακύρωσης χωρίς να τρομάζεις

Γιατί η πολιτική ακύρωσης σου σου κοστίζει κρατήσεις το 2026

Δεν χάνεις κρατήσεις επειδή “έχεις αυστηρή πολιτική”. Τις χάνεις επειδή ο τρόπος που την εξηγείς κάνει τον άλλον να νιώθει παγιδευμένος. Φαντάζεται καβγά, κρυφή χρέωση ή ένα ψυχρό email όταν κάτι πάει στραβά. Και όταν ο επισκέπτης νιώσει έστω και μικρό ρίσκο, δεν θα διαπραγματευτεί. Θα φύγει και θα κλείσει στο επόμενο κατάλυμα.

Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες στη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη δεν το καταλαβαίνουν γιατί η απώλεια είναι αθόρυβη. Δεν θα έρθει ειδοποίηση που να λέει “έφυγε επειδή η πολιτική ακύρωσης ακούστηκε επιθετική”. Απλώς βλέπεις λιγότερες απευθείας ερωτήσεις, περισσότερα μηνύματα τύπου “Επιστρέφεται;” και περισσότερες κρατήσεις που γίνονται μόνο μέσα από πλατφόρμες, όπου οι κανόνες μοιάζουν στάνταρ. Δεν είναι πρόβλημα πολιτικής. Είναι πρόβλημα τόνου και καθαρότητας.

Για ποιον είναι, και για ποιον δεν είναι

Αυτό είναι για ιδιοκτήτες που θέλουν προστασία χωρίς να ακούγονται σαν να ετοιμάζονται για καβγά. Σε νοιάζουν οι απευθείας κρατήσεις, δεν θες ατελείωτα πήγαινε-έλα, και προτιμάς να είσαι ξεκάθαρος από πριν αντί για “ευέλικτος” με τρόπο που μετά δημιουργεί δράματα. Επίσης καταλαβαίνεις ότι οι επισκέπτες δεν διαβάζουν το site σου σαν δικηγόροι. Το σκανάρουν στο κινητό ενώ συγκρίνουν τρεις επιλογές.

Αυτό δεν είναι για ιδιοκτήτες που θέλουν να τρομάξουν τον άλλον για να δεσμευτεί, ή που βασίζονται στην ασάφεια για να “κερδίζουν” διαφωνίες αργότερα. Ούτε για επιχειρήσεις που αλλάζουν κανόνες ανάλογα με τον επισκέπτη, την εποχή, τη διάθεση ή το κανάλι. Αν αυτό σου φαίνεται άβολο, δεν είμαστε για σένα.

Το πραγματικό λειτουργικό πρόβλημα: οι επισκέπτες δεν φοβούνται τους κανόνες, φοβούνται τις εκπλήξεις

Η πολιτική ακύρωσης είναι ουσιαστικά μια υπόσχεση για το τι γίνεται όταν αλλάξουν τα σχέδια. Οι επισκέπτες αποδέχονται ότι τα σχέδια αλλάζουν. Αυτό που δεν αποδέχονται είναι να νιώσουν ότι θα “τιμωρηθούν” γι’ αυτό ή ότι οι κανόνες θα εφαρμοστούν με τρόπο που δεν μπορούν να προβλέψουν. Αν η διατύπωσή σου μοιάζει με απειλή, θα υποθέσουν το χειρότερο σενάριο, ακόμα κι αν στην πράξη είσαι λογικός.

Στην καθημερινή λειτουργία αυτό φαίνεται με βαρετούς τρόπους. Περισσότερες ερωτήσεις πριν την κράτηση που τρώνε χρόνο. Περισσότερα chargebacks και διαφωνίες επειδή “δεν το κατάλαβα”. Περισσότερες ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής, όπου κρατάς χρήματα αλλά χάνεις φήμη, και μετά πληρώνεις περισσότερα σε διαφήμιση για να καλύψεις το κενό. Συνήθως οι ιδιοκτήτες το προσέχουν αφού περάσει η πρώτη σεζόν που πιέζουν πιο σοβαρά τις απευθείας πωλήσεις, γιατί οι πλατφόρμες απορροφούν ένα μέρος της σύγχυσης.

Ένα ρεαλιστικό σενάριο που πιθανότατα έχεις ζήσει

Ας πούμε ότι έχεις ένα μικρό κατάλυμα κοντά στη Νικήτη. Το website σου παίρνει κίνηση από Google Ads, πληρώνεις για τα clicks, και επιτέλους έρχονται απευθείας enquiries. Ένα ζευγάρι από τη Γερμανία είναι έτοιμο να κλείσει, αλλά στο παρελθόν κάηκαν με μια “non-refundable” τιμή που κατέληξε σε ατελείωτο email. Πηγαίνουν στην πολιτική ακύρωσης και βλέπουν: “Cancellations are non-refundable. Management reserves the right to charge the full amount.”

Δεν θα σου στείλουν email για διευκρίνιση. Δεν θα πάρουν τηλέφωνο. Θα κλείσουν την καρτέλα και θα κλείσουν αλλού, με μια πιο ήπια εξήγηση, ακόμα κι αν ο κανόνας είναι ίδιος. Εσύ πληρώνεις το click, χάνεις την κράτηση, και δεν το συνδέεις ποτέ με αυτή την παράγραφο. Μετά από έναν μήνα λες “οι απευθείας κρατήσεις δεν δουλεύουν” και σπρώχνεις κι άλλο budget στις πλατφόρμες. Αυτό είναι το αθόρυβο κόστος που μαζεύεται.

Γιατί συμβαίνει αυτό (και γιατί δεν είναι θέμα να είσαι “ευγενικός”)

Οι άνθρωποι διαβάζουν τις πολιτικές πρώτα συναισθηματικά, μετά λογικά. Αν ο τόνος δείχνει σύγκρουση, ο εγκέφαλος σταματά να επεξεργάζεται τις λεπτομέρειες. Δεν είναι θεωρία marketing, είναι βασική συμπεριφορά ρίσκου. Ο επισκέπτης αγοράζει ύπνο, όχι συμβόλαιο, και θέλει να νιώσει ότι θα είσαι δίκαιος όταν συμβεί κάτι απρόοπτο.

Επίσης, οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα των πολιτικών. Λέξεις όπως “forfeit”, “liable”, “management discretion” και “penalty” ακούγονται σαν δικαστήριο. Ακόμα κι αν τις αντέγραψες από template, στο μυαλό του επισκέπτη αλλάζουν το νόημα. Αν θες μια γρήγορη υπενθύμιση για το πόσο συχνά οι παρεξηγήσεις γίνονται διαφωνίες, δες πώς λειτουργούν τα chargebacks και γιατί οι τράπεζες τείνουν να πιστεύουν τον κάτοχο της κάρτας όταν η επικοινωνία είναι θολή.

Πώς μοιάζει το “καλό”: καθαρό, ανθρώπινο και συγκεκριμένο

Μια καλή εξήγηση πολιτικής ακύρωσης κάνει τρία πράγματα μαζί. Λέει τον κανόνα, δίνει τον λόγο με μία ήρεμη πρόταση, και δίνει ένα απλό παράδειγμα ώστε ο άλλος να το συνδέσει με τη ζωή του. Αυτό. Όχι κήρυγμα, όχι τύψεις, όχι παράγραφοι “we are not responsible for…” που ακούγονται σαν να είσαι ήδη θυμωμένος.

Δεν προσπαθείς να κερδίσεις καβγά. Προσπαθείς να τον προλάβεις. Αν θες να δεχτούν έναν αυστηρό κανόνα, πρέπει να μοιάζει προβλέψιμος. Το προβλέψιμο κερδίζει την “ευελιξία”, γιατί η ευελιξία συχνά μεταφράζεται ως “ό,τι να ‘ναι”. Και αυτό φοβίζει.

Χρησιμοποίησε ανθρώπινη γλώσσα, όχι “γλώσσα πολιτικής”

Η “γλώσσα πολιτικής” είναι όταν κολλάς νομικίστικο κείμενο σε ένα site φιλοξενίας. Είναι άκαμπτη, ψυχρή και γεμάτη εξαιρέσεις. Η ανθρώπινη γλώσσα είναι αυτό που θα έλεγες στο τηλέφωνο σε έναν λογικό άνθρωπο, γραμμένο χωρίς ύφος. Παραμένει αυστηρή, απλώς δεν ακούγεται σαν να περιμένεις να τους πιάσεις.

Δες τη διαφορά στο συναίσθημα, όχι μόνο στις λέξεις. Ένα σκέτο “Non-refundable” μοιάζει παγίδα. Το “Non-refundable γιατί κρατάμε τις ημερομηνίες για σένα και απορρίπτουμε άλλους” μοιάζει ανταλλαγή. Ίδιος κανόνας, άλλη αντίδραση. Ο επισκέπτης δεν θέλει λόγο. Θέλει έναν λόγο που βγάζει νόημα σε μία ανάσα.

Παραδείγματα που μειώνουν την αμφιβολία (χωρίς να χαλαρώνουν την προστασία σου)

Όταν προσθέτεις παραδείγματα, αφαιρείς την ερμηνεία. Οι επισκέπτες σταματούν να μαντεύουν τι “μπορεί” να κάνεις. Βλέπουν τι θα γίνει, και αυτό κάνει την απόφαση πιο εύκολη. Αυτός είναι ο σκοπός μιας σελίδας απόφασης. Ακόμα κι αν εδώ είναι blog post, η αρχή είναι ίδια: μείωσε την αμφιβολία, μη δημιουργείς περισσότερη ανάγνωση.

Χρησιμοποίησε παραδείγματα όπως:

• “Αν ακυρώσεις 14 ημέρες πριν την άφιξη, επιστρέφουμε την πληρωμή σου μείον τα τραπεζικά έξοδα.”
• “Αν ακυρώσεις μέσα στις 14 ημέρες, κρατάμε την προκαταβολή γιατί δεν μπορούμε αξιόπιστα να ξαναπουλήσουμε τις ημερομηνίες.”
• “Αν ακυρωθεί η πτήση σου, στείλε μας μήνυμα μόλις το μάθεις και θα σου πούμε ποιες επιλογές είναι εφικτές για αυτές τις ημερομηνίες.”
• “Αν φύγεις νωρίτερα, οι αχρησιμοποίητες διανυκτερεύσεις δεν επιστρέφονται γιατί το δωμάτιο ήταν δεσμευμένο για σένα.”

Δες τι γίνεται εδώ. Δεν παρακαλάς. Δεν υπόσχεσαι θαύματα. Δείχνεις πώς συμπεριφέρεται το σύστημα. Αυτό θέλουν.

Πού οι ιδιοκτήτες τρομάζουν τον κόσμο χωρίς να το καταλαβαίνουν

Η ζημιά συνήθως έρχεται από λίγα επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Δεν γίνεται επίτηδες. Συνήθως αντιγράφεις κείμενο από κανάλι, template ή κάποιον φίλο δικηγόρο, και αυτό περνάει στην εμπειρία του επισκέπτη σαν κακή μυρωδιά. Μετά αναρωτιέσαι γιατί το “όμορφο website” δεν μετατρέπει.

Ένα μοτίβο είναι οι στοίβες αρνήσεων. “No refunds. No exceptions. No responsibility. No changes.” Ακόμα κι αν ισχύει, ακούγεται σαν να έχεις τσακωθεί πολλές φορές. Άλλο μοτίβο είναι η αόριστη γλώσσα δύναμης: “We reserve the right…” Ο επισκέπτης το μεταφράζει σε “μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν”. Και το τρίτο είναι να κρύβεις την πολιτική μέχρι το checkout, που μοιάζει με κόλπο.

Αν θες ένα ουδέτερο σημείο αναφοράς για το πώς η καθαρότητα επηρεάζει τη μετατροπή, δες πώς η Google μιλά για εμπιστοσύνη και διαφάνεια στο documentation γύρω από το user experience και την ποιότητα, όπως το helpful content. Δεν είναι θέμα να είσαι “φιλικός”. Είναι θέμα να σε καταλαβαίνουν και να είσαι συνεπής.

Τι να πεις όταν η πολιτική σου είναι αυστηρή

Οι αυστηρές πολιτικές μπορούν να δουλέψουν μια χαρά για το σωστό κατάλυμα. Το λάθος είναι να προσπαθείς να μαλακώσεις τον κανόνα κάνοντάς τον περίπλοκο. Η πολυπλοκότητα δεν ακούγεται πιο ήπια. Ακούγεται πιο ριψοκίνδυνη. Αν χρειάζεσαι αυστηρότητα, να είσαι αυστηρός και ήρεμος, και μετά πρόσθεσε τη μία πρόταση που το κάνει να μοιάζει δίκαιο.

Μια σταθερή δομή είναι:
Κανόνας πρώτα. Λόγος δεύτερος. Παράδειγμα τρίτο. Και σταμάτα. Μην προσθέτεις άλλες πέντε παραγράφους για να καλύψεις κάθε πιθανό σενάριο, γιατί τότε αρχίζεις να αυτο-αναιρείσαι. Το έχω δει να αποτυγχάνει πολλές φορές: προσθέτουν “εξαιρέσεις” για να φανούν ανθρώπινοι, μετά ο επισκέπτης θεωρεί την εξαίρεση δεδομένη και θυμώνει όταν δεν ισχύει για αυτόν.

Τι να πεις όταν η πολιτική σου είναι ευέλικτη

Και οι ευέλικτες πολιτικές μπορούν να τρομάξουν, αν ακούγονται αβέβαιες. Το “θα προσπαθήσουμε” και το “case by case” είναι κόκκινες σημαίες, παρότι ακούγονται καλοπροαίρετα. Ο επισκέπτης ακούει: “Δεν θα ξέρω μέχρι αφού ακυρώσω”. Αν είσαι ευέλικτος, όρισε την ευελιξία με τρόπο που να μοιάζει και πάλι με κανόνα.

Για παράδειγμα, αντί για “We may offer a refund”, πες “Αν ξανακλείσουμε τις ημερομηνίες, επιστρέφουμε ό,τι εισπράξουμε, μείον τα έξοδα επεξεργασίας”. Αυτό λέει την αλήθεια και βάζει όριο. Οι επισκέπτες καταλαβαίνουν το rebooking. Δεν καταλαβαίνουν το “management discretion” και δεν το εμπιστεύονται.

Μην κρύβεσαι πίσω από τα “terms and conditions”

Ένα συνηθισμένο κόλπο είναι να τα πετάς όλα σε μια σελίδα Terms και να βάζεις ένα link με μικρά γράμματα. Αυτό μπορεί να σε κάνει να νιώθεις νομικά καλυμμένος, αλλά δεν προστατεύει τα έσοδά σου. Οι επισκέπτες δεν το πατάνε. Και όταν το πατήσουν, νιώθουν ότι πας να θάψεις κάτι.

Βάλε την πολιτική ακύρωσης εκεί που παίρνεται η απόφαση. Κοντά στο κουμπί κράτησης και μέσα στο booking flow. Κάν’ την τόσο μικρή ώστε να τη διαβάζει ένας κουρασμένος άνθρωπος. Αν το booking engine σου το υποστηρίζει, δείξ’ την πριν την πληρωμή, όχι μετά. Εκεί η συνέπεια μεταξύ καναλιών μετράει πολύ, γιατί οι διαφορετικοί κανόνες δημιουργούν διαφωνίες γρήγορα.

Πώς αυτό σου στραγγίζει αθόρυβα budget και απευθείας πωλήσεις

Αν τρέχεις Google Ads, πληρώνεις για προσοχή. Όταν ο άλλος κάνει click και μετά διστάζει, εσύ πληρώνεις έτσι κι αλλιώς. Η διατύπωση της πολιτικής μπορεί να μετατρέψει κίνηση υψηλής πρόθεσης σε ακριβούς “θεατές”. Μετά αντιδράς αλλάζοντας keywords, landing pages ή budgets, ενώ η πραγματική διαρροή είναι η εμπιστοσύνη.

Ακόμα και χωρίς ads, πονάει. Ένας διστακτικός επισκέπτης θα κλείσει από πλατφόρμα “για να είναι ασφαλής”, γιατί οι πλατφόρμες μοιάζουν με διαιτητές. Αυτό σημαίνει προμήθεια για τον ίδιο επισκέπτη που ήταν ήδη στο site σου. Ίδιο κρεβάτι, ίδια πετσέτα, ίδιο καθάρισμα. Απλώς λιγότερο περιθώριο επειδή η εξήγηση της πολιτικής δεν έκανε τη δουλειά της.

Αν θες να καταλάβεις γιατί κάποιες σελίδες μοιάζουν “ασφαλείς” και άλλες όχι, βοηθά να δεις πώς τα εργαλεία μέτρησης ερμηνεύουν τη συμπεριφορά. Πλατφόρμες όπως το Semrush για το bounce rate εξηγούν ότι οι γρήγορες έξοδοι συχνά σημαίνουν ασυμφωνία ή δυσπιστία, όχι μόνο “κακή κίνηση”. Δεν είναι τέλειο, αλλά δείχνει πού χάνεται η εμπιστοσύνη.

Βάλε την πολιτική εκεί που δείχνει ότι την εννοείς

Το πού τη βάζεις είναι μέρος του μηνύματος. Αν είναι κρυμμένη, ο επισκέπτης υποθέτει ότι είναι κακή. Αν είναι παντού με κεφαλαία και bold, υποθέτει ότι είσαι επιθετικός. Η σωστή τοποθέτηση είναι ορατή χωρίς να φωνάζει.

Ένα καλό μοτίβο είναι: μια σύντομη σύνοψη κοντά στην απόφαση κράτησης, και μια πιο αναλυτική εκδοχή σε link για όποιον θέλει λεπτομέρειες. Η σύνοψη πρέπει να διαβάζεται στο κινητό. Αν γίνεται τοίχος κειμένου, τον έχασες. Και ναι, τα λάθη και τα περίεργα κενά μετράνε, γιατί κάνουν όλο το πράγμα να φαίνεται πρόχειρο, σαν να θα είσαι πρόχειρος και στις επιστροφές.

Λέξεις που προκαλούν φόβο (ακόμα κι αν δεν το θέλεις)

Κάποιες λέξεις είναι τεχνικά σωστές και παρ’ όλα αυτά κακές για κρατήσεις. Σηματοδοτούν τιμωρία. Επίσης τραβάνε το λάθος είδος επισκέπτη, αυτόν που ψάχνει ήδη καβγά, γιατί ο τόνος τον προσκαλεί. Θες να τον απωθείς ήσυχα, όχι να τον προκαλείς.

Πρόσεχε με:

• “Penalty” και “fine” (ακούγεται σαν να τους βάζεις τιμωρία)
• “Forfeit” (ακούγεται σαν να τους παίρνεις κάτι)
• “Liable” (ακούγεται σαν νομικός μπελάς)
• “At our discretion” (ακούγεται αυθαίρετο)
• “No exceptions” (ακούγεται σαν να μην ακούς)

Μπορείς να είσαι αυστηρός. Απλώς χρησιμοποίησε κανονικές λέξεις: “Κρατάμε την προκαταβολή”, “Επιστρέφουμε”, “Δεν μπορούμε”, “Θα”, “Πες μας όσο πιο γρήγορα γίνεται”. Αυτά τα καταλαβαίνουν χωρίς να τα μεταφράζουν.

Τι να κάνεις με τις ειδικές περιπτώσεις χωρίς να γίνει η σελίδα συμβόλαιο

Κάθε ιδιοκτήτης έχει ειδικές περιπτώσεις. Ασθένεια. Ακυρώσεις πλοίων. Πυρκαγιές. Οικογενειακά. Ο πειρασμός είναι να γράψεις πολιτική που να καλύπτει τα πάντα. Έτσι καταλήγεις με σελίδα που δεν διαβάζει κανείς και όλοι τσακώνονται.

Αντί γι’ αυτό, αναγνώρισε την πραγματικότητα μία φορά. Μια πρόταση αρκεί: “Αν συμβεί κάτι σοβαρό, επικοινώνησε μαζί μας γρήγορα και θα σου πούμε ποιες επιλογές είναι εφικτές.” Δεν υπόσχεται επιστροφή. Υπόσχεται επικοινωνία. Η επικοινωνία μειώνει τον πανικό, και ο πανικός γίνεται κακές κριτικές και διαφωνίες.

Η συνέπεια κερδίζει τα έξυπνα λόγια

Μπορείς να γράψεις την πιο όμορφη πολιτική στον κόσμο και πάλι να χάνεις χρήματα αν αλλάζει ανάλογα με το πού έγινε η κράτηση. Αν το website λέει ένα πράγμα, το email άλλο, και το booking engine τρίτο, δημιουργείς σύγχυση που αργότερα θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. Όχι επειδή οι άλλοι είναι κακοί. Επειδή είναι στρεσαρισμένοι και θέλουν τα χρήματά τους πίσω.

Εδώ καίγονται συχνά από “βοηθούς” που διορθώνουν μία σελίδα και ξεχνάνε τις υπόλοιπες. Η πολιτική ακύρωσης ζει σε πολλά σημεία: website, booking engine, email επιβεβαίωσης, και κάποιες φορές σε έντυπο σημείωμα. Αν δεν είναι ευθυγραμμισμένη, δεν είναι πραγματική. Είναι διακόσμηση.

Πώς να καταλάβεις ότι η τωρινή διατύπωση σε βλάπτει

Δεν χρειάζεσαι survey. Φαίνεται από τις ερωτήσεις και τη συμπεριφορά. Αν το inbox είναι γεμάτο “Μπορούμε να ακυρώσουμε δωρεάν;” και “Τι γίνεται αν…;”, δεν είσαι αρκετά ξεκάθαρος. Αν ο κόσμος εγκαταλείπει στην πληρωμή και εκεί βλέπει πρώτη φορά την πολιτική, είναι ισχυρό σημάδι.

Κοίτα και τους επισκέπτες που τελικά κλείνουν αλλά έρχονται αμυντικοί. Ρωτάνε για επιστροφές πριν ρωτήσουν για πάρκινγκ. Δεν είναι ο χαρακτήρας τους. Είναι ο τόνος που έστησες πριν φτάσουν. Είναι μικρό, αλλά αλλάζει όλη τη διαμονή και δυσκολεύει και την ομάδα σου.

Γιατί ο τόνος είναι μέρος του brand σου, είτε σου αρέσει είτε όχι

Τα boutique καταλύματα πουλάνε εμπιστοσύνη. Οι φωτογραφίες τραβάνε την προσοχή, αλλά η εμπιστοσύνη κλείνει την κράτηση. Η πολιτική ακύρωσης είναι μία από τις λίγες στιγμές που ο επισκέπτης βλέπει πώς συμπεριφέρεσαι όταν κάτι πάει στραβά. Αν ο τόνος είναι ψυχρός, θα υποθέσει ότι ψυχρή θα είναι και η εξυπηρέτηση.

Αυτό μετράει περισσότερο το 2026 επειδή οι επισκέπτες συγκρίνουν πιο γρήγορα και διαβάζουν λιγότερο. Είναι επίσης πιο συνηθισμένοι σε ευέλικτους όρους σε κάποιους κλάδους, οπότε όταν είσαι αυστηρός πρέπει να είσαι πιο καθαρός, όχι πιο σκληρός. Δεν χρειάζεται να αντιγράψεις τις μεγάλες αλυσίδες. Χρειάζεται να ακούγεσαι σαν πραγματικός άνθρωπος που τρέχει ένα πραγματικό μέρος, με ξεκάθαρα όρια.

Μια πρακτική μέθοδος ξαναγραψίματος (χωρίς να γίνει project)

Πάρε την τωρινή πολιτική και διάβασέ την δυνατά. Αν δεν θα το έλεγες έτσι σε έναν επισκέπτη στο τηλέφωνο, μην το γράφεις έτσι. Μετά κόψε ό,τι προσπαθεί να τρομάξει τον κόσμο για να συμμορφωθεί. Ο φόβος δεν μειώνει τις ακυρώσεις. Μειώνει τις κρατήσεις.

Μετά πρόσθεσε ένα παράδειγμα. Μόνο ένα. Πολλοί το αποφεύγουν γιατί τους φαίνεται “πολύ απλό”. Αυτό είναι το ζητούμενο. Ο επισκέπτης αποφασίζει σε 20 δευτερόλεπτα, σε μια οθόνη με άλλες καρτέλες, ενώ ο/η σύντροφός του ρωτάει “Να κλείσουμε αυτό;”

Τι αλλάζει όταν το εξηγείς σωστά

Όταν γίνει σωστά, θα δεις λιγότερες αγχωμένες ερωτήσεις πριν την κράτηση. Θα δεις και λιγότερα “ίσως” enquiries που δεν οδηγούν πουθενά, γιατί ο κόσμος αυτο-φιλτράρεται. Όσοι κλείνουν έρχονται πιο ήρεμοι, γιατί ξέρουν πού πατάνε. Και όταν υπάρξουν ακυρώσεις, η κουβέντα είναι πιο σύντομη και λιγότερο φορτισμένη, γιατί παραπέμπεις σε κάτι που όντως κατάλαβαν.

Δεν εξαφανίζει τις ακυρώσεις. Τίποτα δεν το κάνει. Απλώς σταματά να είναι η πολιτική σου ο λόγος που χάνεις την κράτηση εξαρχής. Αυτό είναι μεγάλη διαφορά και μετριέται, τόσο στη μετατροπή απευθείας, όσο και στο πόση πληρωμένη κίνηση πετάς.

Πρόσκληση: αν θες, θα το ξαναγράψουμε ώστε να σε προστατεύει χωρίς να σκοτώνει κρατήσεις

Αν κάνεις paste την τωρινή πολιτική ακύρωσης σε ένα email, μπορούμε να σου πούμε πού ακούγεται επιθετική, πού είναι θολή και πού αντιφάσκει με αυτό που υπονοεί το booking flow σου. Θα σου πούμε και αν είναι μια χαρά και το πραγματικό πρόβλημα είναι αλλού, γιατί μερικές φορές είναι. Αν το φτιάξεις πριν το 2026, γλιτώνεις να πληρώνεις για κίνηση που φεύγει λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης που δεν είχες καν εντοπίσει.

Δεν είστε σίγουροι από πού να ξεκινήσετε; Επικοινωνήστε με την τοπική μας ομάδα για φιλική, εξατομικευμένη καθοδήγηση και για να κανονίσουμε μια συνάντηση από κοντά.

No shortcuts. No noise. Data analysis. Use only what works.